| |
|
Le Crete Senesi is het gebied ten zuidoosten van Siena in de provincie Siena. Tussen Buonconvento en Rapolano terme kan men een oerlandschap vinden dat heel toepasselijk Le Crete Senesi heet. Het is een landschap van aaneensluitende bleke kleiheuveltjes en boomloze ravijnen. De bewoners noemen deze onvruchtbare kloven maligne crete. Verspreid in het landschap staan hier en daar enkele prachtige landhuizen omgeven door cipressen.
Tussen Buonconvento en Asciano ligt de benedictijner Abbazia di Monte Oliveto Maggiore. De abdij is pitoresk gelegen in een bosrijk park en wordt nog altijd door moniken bewoond. Er zijn mooie fresco's van Sodoma in het hoofdgebouw.
De abdij is 's middags gesloten.
Neem vanuit Siena de 438 naar Asciano, dan weg 451 naar Monte Oliveto.
Vanuit Montalcino richting Buenconvento, vandaar S 451 naar Monte Oliveto.
Te midden van het fascinerende, desolate landschap van Le Crete staat de enorme bakstenen benedictijner abdij van Monte Oliveto Maggiore. Het klooster, dat je bereikt vanuit Buonconvento of Asciano werd in 1313 gesticht door Bernardo Tolomei, die met enkele metgezellen de wereld de rug toekeerde om hier als 'olivetaner benedictijnen' in afzondering te leven. De orde werd in 1344 door paus Clemens VI erkend.
Het enorme gebouwencomplex is het resultaat van vier eeuwen bouwijver. De toegang wordt gevormd door een poortgebouw dat met zijn gekanteelde toren op een een middeleeuws kasteel lijkt. Voorbij de poort, die is gedecoreerd met terracotta reliëfs uit het Della Robbia-atelier, voert een pad naar de 15e-eeuwse kerk die in de 18e eeuw ingrijpend is gewijzigd en van haar originele uiterlijk nog enkel het portaal en de campanile heeft bewaard. Rechts van de kerk is de ingang van het klooster. Via een vestibule betreedt je het fameuze Chiostro Grande, waar zich tegen de wanden de beroemde frescocyclus ontrolt waarin Luca Signorelli en Giovanni Antonio Bazzi het leven van de heilige Benedictus hebben afgebeeld. Signorelli is verantwoordelijk voor de taferelen 21 tot 29 van deze cyclus, een van de grootste uit de renaissance-schilderkunst. De gracieuze manier waarop de mensen zijn weergegeven en de gedetailleerde aandacht voor de architectonische achtergronden en het landschap, zijn indrukwekkend.
Vanuit de kruisgang leiden een gang, waar Sodomal nog twee fresco's heeft geschilderd, naar de hoogbarokke kerk die de moeite waard is voor de prachtige, met houtinlegwerk versierde koorbanken uit de vroege 16e eeuw, van de hand van Fra' Giovanni da Verona.
|
|
Op initiatief van Philippe Herreweghe gaat elk jaar het festival Accademia delle Crete Senesi door op verschillende Toscaanse droomlocaties in Le Crete Senesi. In Asciano, Castelmuzio, Pienza...
Programma 2008
Locaties
Asciano is omringd door goed bewaarde muren en poorten uit de 14e-15e eeuw. Het telt verschillende kerken, waaronder San Francesco, waarin enkele concerten van het Festival plaatsvinden.
Castelmuzio is gebouwd op een vulkanische berg en wordt omringd door stadswallen. Het telt amper een viertal straatjes maar ook een kerk en een kapel waaraan San Bernardino van Siena een altaarsteen schonk. Op 700 meter buiten de muren ligt de kleine romaanse Pieve San Stefano.
Sant’Anna in Camprena, gelegen tussen Castelmuzio en Pienza, is een idyllisch gelegen klooster uit de 14e eeuw, dat beroemde renaissance-fresco’s herbergt van Sodoma. De onmiddellijke omgeving werd als locatie gebruikt voor de film “The English Patient”.
Pienza is de geboorteplaats van Paus Pius II, Enea Piccolomini, die het oorspronkelijke Corsignano tot een stadje in renaissancestijl liet ombouwen (1459-1462). De architecturale leer van Alberti werd vooral in praktijk gebracht door de kathedraal en de palazzi rond het Piazza Pio II.
San Quirico d’Orcia was oorspronkelijk een Etruskische stad. Het versterkte stadje ligt op de Via Francigena, de pelgrimsroute naar Rome. In de zeer mooie romaanse Collegiatakerk bevindt zich de grafsteen van Hendrik van Nassau die op bedevaart overleed in 1451.
|
| Een van de wegen die van Montalcino naar Asciano leiden, voert door het bescheiden plaatsje San Giovanni d'Asso. De weg klimt er steil omhoog naar het Castello van oranjebruine baksteen en loopt dan verder over de heuvelruggen zodat je een prachtige uitkijk hebt over het golvende landschap. Net voor je het dorp verlaat passeer je twee zuilen, op én ervan staat 11 Boseo della Ragnaia. De naam stamt uit de tijd toen er nog vogelaars naar dit door heuvels omsloten dal trokken om een web (ragnatela) van netten tussen de bomen te spannen om vogels te vangen. In 1997 kocht de Amerikaanse schilder Sheppard Craige dit domein van zo'n negen hectare bossen, dat vroeger eigendom was van de Pannellini's, de heren van Giovanni d'Asso. |
|
Il Bosco della Ragnaia is een moderne tuin die gecreeërd werd door de Amerikaanse kunstenaar-filosoof Sheppard Craige.
|
Links
Images |
| |
| Het is de moeite even door te rijden naar Siena. De weg S 438 tussen Asciano en Taverne d'Arbia (voor Siena) is adembenemend. |
|
|