Sant'Antimo is een unieke benedictijnen abdij in Toscane. In de Middeleeuwen was de abdij belangrijk en welvarend. De abdij is oorspronkelijk waarschijnlijk rond 800 gesticht door Karel de Grote. Het verdwijnen van de keizerlijke macht leidde aan het eind van de 13e eeuw tot het verval van de abdij, die in 1462 werd opgeheven. De hoge, goedgeproportioneerde basiliek werd rond 1118 naar Frans voorbeeld uit regelmatig gehakt hardsteen opgetrokken, zoals blijkt uit de voor Italië ongebruikelijke kooromgang met straalkapellen. Deze kooromgang was geïnspireerd op het benedictijnenklooster Cluny in Bourgondië, waarvan de bouw in 1088 van start was gegaan. Daarentegen getuigen de geïsoleerde klokkentoren en een minimaal gebruik van ordeningselementen van een Italiaanse bouwtraditie. .
Interieur
Een prachtig bewerkte 13e eeuwse portaal (waarin de naam van de bouwmeester, de monnik Azzo uit Porcari, is gekrast) geeft toegang tot het driebeukig interieur. De kapitelen van de zuilen die het schip van de zijbeuken scheidt zijn mooi bewerkt. Vooral de tweede zuil rechts die Daniel in de Leeuwenkuil verbeeldt en wordt toegeschreven aan de Meester van Cabestany, een kunstenaar die in heel Europa werkte en het levendige beeldhouwwerk van het Zuid-Franse klooster Moissac voortzette. Zijn stijl kenmerkt zich door opvallend sterke voorstellingen. Onvergetelijk zijn vooral zijn gezichten.
Boven de bogen die op deze zuilmen steunen openen zich de tweelingvensters van de matronei, de vrouwengalerij. Rond het koor met een opmerkelijk Christusbeeld loopt een kooromgang.

Website van de abdij